Roczny kot rasy syjamskiej zaczął notorycznie zjadać niejadalne przedmioty, przede wszystkim wełniane koce, gumki do włosów oraz sznurówki. Sytuacja doprowadziła do incydentu zagrażającego życiu, w którym konieczna była interwencja chirurgiczna z powodu niedrożności jelit cienkich wywołanej ciałem obcym.
Badania krwi, profil biochemiczny oraz badania kału w kierunku pasożytów nie wykazały nieprawidłowości metabolicznych ani niedoborów żywieniowych. Analiza genetyczna i behawioralna potwierdziła zespół pica, powszechniejszy u ras orientalnych, którego wyzwalaczem był przewlekły stres separacyjny związany z wielogodzinną nieobecnością opiekunów oraz nagła zmiana struktury diety na uboższą w błonnik i białko zwierzęce.
Działania naprawcze objęły całkowite zabezpieczenie przestrzeni przed dostępem do tekstyliów i drobnych przedmiotów, modyfikację diety na wysokomięsną o odpowiedniej zawartości włókna oraz wprowadzenie bezpiecznych gryzaków suszonych ze ścięgien wołowych i skóry rybiej, zaspokajających potrzebę żucia. Wprowadzono również stałą rutynę wzbogacenia środowiskowego podczas nieobecności ludzi. Częstość poszukiwania materiałów spadła do zera, a zwierzę bezpiecznie realizuje potrzebę żucia na przeznaczonych do tego gryzakach.
