Wiele osób, biorąc kocię od sąsiadki, znajomej czy przypadkowego ogłoszenia, jest przekonanych, że „ratuje” zwierzę. W rzeczywistości jednak taka decyzja wspiera dokładnie ten mechanizm, który prowadzi do kociej bezdomności i cierpienia kolejnych pokoleń zwierząt.
Branie = finansowanie problemu
Każde kocię odebrane od osoby rozmnażającej koty bez wiedzy i świadomości wysyła jeden jasny sygnał: to się opłaca, można tak robić dalej. Nikt nie ponosi konsekwencji, problem znika z oczu, a za kilka miesięcy pojawia się kolejny miot. Prawdziwa pomoc zwierzętom zaczyna się od nieulegania tej pozornej logice ratowania.
Odpowiedzialność trwa 20 lat
Decyzja o rozmnożeniu kotów to nie chwilowa przygoda, lecz zobowiązanie rozciągnięte na dwie dekady. Osoba, która dopuszcza do narodzin kociąt, bierze na siebie pełną odpowiedzialność za ich życie, zdrowie, socjalizację i znalezienie im odpowiednich, zweryfikowanych domów. Koszty finansowe, czasowe i emocjonalne z tym związane są ogromne – i powinny być w pełni przemyślane jeszcze przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji.
Kiedy kocię może odejść od matki?
Kocięta powinny pozostać z matką minimum do 16. tygodnia życia. To nie jest kwestia estetyki czy sentymentu – to biologiczna konieczność. W tym czasie matka uczy młode podstawowych umiejętności społecznych, regulacji emocjonalnej i właściwych zachowań wobec innych zwierząt i ludzi. Zbyt wczesne oddzielenie to celowe narażanie kociaka na:
-
agresję i trudności w kontrolowaniu emocji,
-
lękliwość i problemy z adaptacją do nowych środowisk,
-
osłabienie układu odpornościowego i zwiększoną podatność na choroby,
-
długotrwałe zaburzenia behawioralne, z którymi opiekunowie będą zmagać się przez całe życie zwierzęcia.
Nieodwracalne konsekwencje
Brak odpowiedniej socjalizacji w pierwszych tygodniach życia pozostawia trwały ślad w psychice i zdrowiu kota. Żadna późniejsza terapia behawioralna ani farmakologia nie cofnie w pełni szkód wyrządzonych przez zbyt wczesne odebranie od matki. Osoby decydujące się na rozmnażanie kotów muszą mieć pełną świadomość, że każda ich decyzja ma realne, długofalowe konsekwencje dla konkretnego, czującego zwierzęcia.
