Kiedy schronisko publicznie dziękuje za darowiznę karmy niskiej jakości, robi to z wdzięczności i w dobrej wierze. Nieświadomie jednak wysyła przy tym bardzo szkodliwy komunikat: że taka pomoc jest wystarczająca. A nie jest.
Karma niska jakościowo to wyższe koszty leczenia
Karmy pełne wypełniaczy, sztucznych dodatków i konserwantów nie dostarczają zwierzętom niezbędnych składników odżywczych. W dłuższej perspektywie prowadzą do chorób skóry, problemów z układem pokarmowym czy otyłości. To z kolei generuje dodatkowe koszty weterynaryjne, które wielokrotnie przewyższają oszczędności wynikające z przyjęcia taniej darowizny. Innymi słowy: pozorna oszczędność dziś to realne wydatki jutro.
Publiczne podziękowania kształtują postawy darczyńców
Darczyńca, który widzi entuzjastyczne podziękowanie za torbę taniej karmy, naturalnie zakłada, że trafił w rzeczywistą potrzebę. Nie ma powodu szukać lepszego rozwiązania. W ten sposób schroniska, zamiast edukować, nieświadomie utrwalają błędne przekonanie, że w przypadku pomocy zwierzętom liczy się wyłącznie ilość, a nie jakość.
Co schroniska mogą zrobić inaczej?
-
Stworzyć i publicznie udostępnić listę preferowanych, sprawdzonych karm, które spełniają określone normy jakościowe.
-
Zachęcać do darowizn finansowych zamiast rzeczowych, co pozwala na zakup lepszej karmy w korzystnych cenach hurtowych.
-
Nawiązać współpracę z producentami karm premium, którzy w zamian za widoczność marki mogą oferować produkty po preferencyjnych cenach.
-
Organizować dni otwarte i kampanie edukacyjne, podczas których darczyńcy zobaczą na własne oczy, jak jakość żywienia przekłada się na zdrowie i samopoczucie podopiecznych.
Edukacja jako obowiązek
Schroniska pełnią w społeczeństwie rolę znacznie szerszą niż tylko azyl dla zwierząt. Są miejscem, które ma realny wpływ na kształtowanie postaw wobec zwierząt. Zamiast dziękować za każdą darowiznę bez wyjątku, warto komunikować wprost: zależy nam na jakości, bo zależy nam na zdrowiu naszych podopiecznych. Taka odwaga w komunikacji to nie brak wdzięczności – to najwyższa forma odpowiedzialności.
