Dlaczego kot ssie koc i inne materiały? Od niewinnego odruchu do syndromu PICA

W jednym z poprzednich artykułów szczegółowo omawialiśmy temat kociego ugniatania. Warto jednak rozwinąć ten wątek i wspomnieć, że często towarzyszy mu inne specyficzne zachowanie – ssanie materiału, który zwierzak akurat ugniata. Z czego wynika ten nawyk i kiedy powinien wzbudzić nasz niepokój?

Zaczynając od początku, ssanie jest zachowaniem całkowicie naturalnym, wrodzonym i dla większości kotów nie stanowi żadnego problemu. Z biegiem czasu (kotka karmi zazwyczaj do 5-6 tygodnia życia) nawyk ten płynnie ewoluuje w rzucie pokarmu – to moment, w którym kocię zaczyna spożywać pokarmy stałe i twardsze.

Niestety u pewnych ras oraz w pojedynczych przypadkach możemy zaobserwować dorosłe osobniki, które z uporem ssą miękkie materiały o różnej strukturze. W ekstremalnych sytuacjach problem ten może się rozwinąć i przejść w niezwykle niebezpieczny syndrom PICA, czyli łaknienie spaczone polegające na zjadaniu rzeczy niejadalnych.

Skąd bierze się problem ze ssaniem materiałów u kota?

Z naszej praktyki behawioralnej jasno wynika, że problemy ze ssaniem, a w późniejszym etapie ze zjadaniem materiałów, biorą się z kilku nakładających się na siebie czynników.

Do głównych przyczyn zaliczamy –

• zbyt wczesne odłączenie kociąt od matki,

• porzucenie miotu przez samicę,

• zbyt młody wiek kociej matki,

• stan zdrowia kotki – wygłodnienie, brak pokarmu lub produkcja mleka bardzo słabej jakości,

• czynniki środowiskowe – przewlekły stres i nuda,

• predyspozycje genetyczne.

Wspomniana wcześniej dieta kociej matki oraz jakość jej pożywienia potrafią rzutować na całe życie zwierzaka. Właśnie dlatego tak często spotykamy dorosłe, a nawet starsze koty ssące koce, pluszowe zabawki czy ubrania, które z czasem niestety lądują w ich żołądkach.

Dlaczego kot wpada w trans podczas ssania?

Podczas ssania koca można zaobserwować u kota bardzo silne, niemal fanatyczne skupienie uwagi na wykonywanej czynności. Wynika to z faktu, że podczas realizacji tego pierwotnego instynktu w mózgu zwierzęcia uwalnia się serotonina, czyli popularny „hormon szczęścia”. Ma to potężny efekt uzależniający, który napędza zwierzaka do ciągłego powtarzania tego rytuału.

Nawet próba siłowego oderwania kocięcia od tego zajęcia może skutkować jego ogromnym rozdrażnieniem, pobudzeniem, a nierzadko również agresją. Stosowanie kar, odganianie czy metody siłowe nie przyniosą żadnego wymiernego efektu – doprowadzą jedynie do całkowitego zepsucia relacji ze zwierzęciem.

Jak pomóc kotu z syndromem PICA i tendencją do ssania? Zmiana diety

Jeśli zauważysz u swojego podopiecznego rozwijający problem z ssaniem lub zjadaniem materiałów, musisz zacząć od modyfikacji nawyków żywieniowych i otoczenia.

Rekomendowane działania ratunkowe to –

• konsekwentne chowanie zabawek i materiałów, które kot upodobał sobie do ssania,

• podawanie częstych, mokrych lub surowych posiłków,

• serwowanie mięsa w większych kawałkach, które zmuszają kota do intensywnego żucia i pracy szczęką,

• wprowadzenie bezpiecznych surowych dodatków zmuszających do gryzienia – np. skrzydełek czy udek (zawsze z najwyższą ostrożnością, by upewnić się, że kot nie łyka ich w całości),

• podawanie mokrej karmy lub diety BARF w specjalnych miskach spowalniających jedzenie i na matach do wylizywania.

(Wskazówka SEO na kocie-porady.pl – punkt dotyczący misek spowalniających i zabawek to idealne miejsce na wstawienie linków wewnętrznych. Dzięki dobrej strukturze na linii blog – sklep e-commerce, możesz stąd bezpośrednio kierować ruch czytelników do odpowiednich kategorii produktowych).

Behawioralne wsparcie mruczka – kluczowa rola stymulacji

Dla wielu kotów ssących głównym zapalnikiem zachowania jest po prostu nuda i drastyczny brak stymulantów w środowisku domowym. Aby zaspokoić ich potrzeby drapieżnika, w codziennej rutynie muszą pojawić się –

• stałe i regularne aktywności fizyczne (np. intensywna zabawa wędką),

• regularne ćwiczenia intelektualne oraz zabawy węchowe.

Pamiętajmy o złotej zasadzie – zabawa w polowanie nie może wiać nudą. Nie powinna wyglądać dzień po dniu tak samo. Aby utrzymać zdrowie psychiczne kota, musimy zapewniać mu różnorodne zabawki, wymyślać nowe formy aktywności, zmieniać miejsca do polowania w domu i stale wprowadzać intrygujące przeszkody.