Czy kot może spać w łóżku z opiekunem?
Często pojawia się pytanie, czy kot domowy powinien współdzielić z nami łóżko. Odpowiedź z perspektywy zoopsychologicznej jest prosta: jak najbardziej może. To, czy tak się ostatecznie stanie, zależy w głównej mierze od granic wyznaczonych przez człowieka oraz od indywidualnych preferencji samego zwierzęcia.
Wybór miejsca to kwestia indywidualna
Jeśli kot ma stały dostęp do sypialni, istnieje ogromne prawdopodobieństwo, że z czasem zacznie w niej nocować. Nie ma tu jednak jednego, uniwersalnego standardu zachowania, ponieważ każdy osobnik jest inny:
-
jeden ułoży się tuż przy głowie,
-
inny wybierze spanie w nogach,
-
jeszcze inny całkowicie schowa się pod kołdrę.
To, jakie miejsce ostatecznie wybierze kot, zależy od wielu zmiennych – przede wszystkim od temperatury panującej w pomieszczeniu, poziomu oswojenia zwierzęcia oraz stopnia zażyłości relacji między nim a opiekunem.
Brak „złych nawyków”
Warto stanowczo podkreślić i obalić popularny mit: nie ma żadnych medycznych ani behawioralnych przeciwwskazań, aby kot spał w ludzkim łóżku.
Współdzielenie posłania absolutnie nie uczy kota żadnych „złych nawyków” ani w żaden negatywny sposób nie wpływa na jego relację z człowiekiem. Nie zaburza to żadnej rzekomej hierarchii (która między kotem a człowiekiem i tak nie istnieje).
Kto tak naprawdę na tym traci?
Jedynym poszkodowanym w układzie dzielenia łóżka bywa sam ludzki opiekun. Dotyczy to w szczególności osób borykających się z alergiami oraz tych, które mają bardzo wrażliwy, płytki sen.
Należy pamiętać, że kot, podobnie jak człowiek, nie śpi kamiennym snem przez całą noc. Ma swoje cykle – wybudza się, miewa sny, wierci się, a zaniepokojony potrafi wokalizować (miauczeć). Co więcej, różnice w dobowym rytmie aktywności bywają uciążliwe. Gdy zwierzę nad ranem uzna, że jest już wyspane, a Ty śpisz – jego zdaniem – zbyt długo, może przystąpić do celowego wybudzania. W repertuarze takich zachowań znajduje się m.in.:
-
pacanie łapą,
-
lizanie nosa, uszu i powiek,
-
delikatne podgryzanie.
Podsumowując: spanie w jednym łóżku z kotem domowym nie stanowi żadnego problemu dla jego psychiki i rozwoju. Decyzja o tym, czy chcesz znosić nocne pobudki, zależy więc wyłącznie od Twojego osobistego komfortu.
