Dwuletni kot rasy europejskiej, wykastrowany, zaczął regularnie oddawać mocz na dywanik łazienkowy oraz pościel opiekunów. Badania laboratoryjne moczu oraz USG pęcherza wykluczyły idiopatyczne zapalenie pęcherza oraz infekcje bakteryjne.
Wywiad środowiskowy ujawnił, że problem pojawił się po zmianie żwirku bentonitowego na preparat silikatowy o ostrych kryształkach oraz wstawieniu krytej kuwety z klapką tuż obok pralki. Zwierzę odczuwało ból opuszek łap podczas wchodzenia do nowego podłoża, a hałas pralki wywołał skojarzenie kuwety z bezpośrednim zagrożeniem.
Plan naprawczy objął powrót do drobnego, bezzapachowego żwirku, zdjęcie pokrywy kuwety oraz przeniesienie toalety w ciche, stale dostępne miejsce. Dywanik usunięto, a zabrudzone tkaniny wyprano w preparacie enzymatycznym rozkładającym kwas moczowy. Kot w ciągu czterech dni wrócił do regularnego korzystania z kuwety bez nawrotów niepożądanych zachowań.
