Skip to main content

Jeśli żyjesz w naszym kraju możesz spotkać wiele osób nazywających się behawiorystami, mogą być to ludzie po kursach korespondencyjnych, wirtualnych, na żywo – mogą być to kursy, zwykłe, zawodowe – studia podyplomowe czy nawet studia wyższe. Jednak technicznie, w naszym kraju – na liście zawodów Ministerstwa Pracy nie istnieje taki zawód jak behawiorysta. Więc czy masz kurs, studium czy studia czy może nie masz nic możesz nazywać się behawiorystą – to nie ma żadnego znaczenia. 

Minusem zawodu behawiorysty jest fakt że nie jest weryfikowalny, ale także na zdecydowanej większości kursów i szkoleń nie zapewnia się – realnych praktyk uczniom a także nie ma na nich podstaw biologicznych zachowań. 

Behawiorystę można pewnie wepchnąć w kategorię: 

Nazwa: Pozostali opiekunowie zwierząt domowych i pracownicy zajmujący się zwierzętami
Kod: 516490

 

Jak więc oceniać czy dana osoba nazywająca się specjalistą? Czy i jakie ma doświadczenia, czy ma referencje od swoich poprzednich klientów czy ktoś go nam poleci z zaufanych znajomych?

W Polsce istnieje jeden zawód zajmujący się zawodem pracą ze zwierzętami i jest to zoopsycholog, zawód wpisany jest na listę zawodów Ministerstwa Pracy. 

Minusem zawodu zoopsychologa jest fakt że jest weryfikowalny, jednak pod większym nadzorem niż behawiorysty, ale także na zdecydowanej większości kursów i szkoleń nie zapewnia się – realnych praktyk uczniom a także nie ma na nich podstaw psychologii ludzkiej. 

 

Nazwa: Zoopsycholog
Kod: 516407

 

Synteza: Pomaga tworzyć satysfakcjonująca relację między człowiekiem a zwierzęciem oraz osobami z jego otoczenia;

udziela wsparcia w usuwaniu lub redukowaniu niepożądanych czy niepokojących zachowań zwierzęcia, na które skarży się właściciel;

stawia diagnozę po przeprowadzeniu obserwacji zachowań zwierzęcia;

określa problem i jego przyczyny;

przedstawia propozycję określonej terapii zachowań w celu poradzenia sobie z daną sytuacją.

Zadania zawodowe: przeprowadzanie rozmowy z właścicielem lub właścicielami zwierzęcia domowego i na podstawie uzyskanych od nich informacji wyjaśnienie przyczyny trudności i problemu oraz wskazanie optymalnych rozwiązań;

obserwacja zachowań zwierzęcia domowego oraz środowiska, w którym żyje, aby lepiej rozpoznać problem;

wybór i przedstawienie właścicielowi określonej terapii zachowań, którą powinien przeprowadzić, aby usunąć lub zredukować problem z zachowaniem zwierzęcia;

konsultowanie na bieżąco skutków i efektów terapii;

udzielanie porad w zakresie prawidłowej socjalizacji i wychowania młodych zwierząt domowych;

udzielanie porad w przypadku adopcji zwierząt ze schronisk;

pomoc przy wyborze zwierzęcia z uwzględnieniem potrzeb członków rodziny i warunków, w jakich miałoby przebywać zwierzę;

ocena stanu psychicznego i osobowości zwierzęcia na podstawie obserwacji zachowań zwierząt w różnych sytuacjach;

stosowanie prostych narzędzi diagnostycznych w trudnych sytuacjach związanych z zachowaniem zwierząt;

opiniowanie zachowań zwierząt domowych w różnych sytuacjach;

ocena warunków i przygotowania właścicieli do utrzymywania tych zwierząt;

propagowanie właściwego stosunku społeczeństwa do zwierząt domowych

Apelujemy o weryfikację osób do których zwracacie się o pomoc ze swoimi zwierzakami. Zweryfikujcie, pytajcie i jeśli macie wątpliwości pytajcie o referencje.

Leave a Reply

Close Menu

Cześć, tu Mieszko. Mam nadzieję że ciekawych rzeczy dowiesz się na moim blogu.

Masz wątpliwości? Masz pytania? Skontaktuj się z moim zespołem.

Pisz na kontakt@kocie-porady.pl