Skip to main content

Kot domowy to zwierzę które z samej swojej natury jest zwierzęciem bardzo czystym, jeśli ma zaspokojone wszystkie potrzeby fizyczne i psychiczne oraz przestrzenne oraz jest zdrowy – tym samym nie brudzi, nie załatwia się poza miejscem przeznaczonym do pozostawiania odchodów, moczu oraz kału.

Pozostawianie moczu poza kuwetą może wynikać z wielu zaburzeń, zaczynając od fizycznego stanu zdrowia, poprzez zaburzenia behawioralne oraz czynniki zewnętrzne. 

Problemy zdrowotne:

  • zapalenie pęcherza i problemy z układem moczowym, to najczęstszy powód załatwiania się poza kuwetą,
  • idiopatyczne zapalenie pęcherza, czyli zapalenie występujące z niewiadomych przyczyn, najczęściej podawane przez lekarzy weterynarii że kot ma “problemy z głową”,
  • bakteryjne zapalenie pęcherza, czyli zapalenie wynikające z zakażeniem bakteryjnym (popularne jest bakteryjne krwotoczne zapalenie pęcherza),
  • zatkanie cewki moczowej (piasek, kamienie, kryształy)

Natomiast należy także brać pod uwagę że załatwianie się poza kuwetą może wynikać z bólu lub dyskomfortu wynikającego z innego miejsca w organizmie – od bólu zęba, stłuczeń, bólu stawów, mięśni, kręgosłupa czy innego fizycznego uszkodzenia ciała.

Żeby potwierdzić że zwierzę jest zdrowe – należy udać się do lekarza weterynarii, i wykonać badania. Bez wykonania badań nie można stwierdzić że zwierzę jest chore czy też zdrowe.

Jakie badania powinno się wykonać żeby potwierdzić stan zdrowia kota:

  • badanie kliniczne kota,
  • badanie ogólne moczu z osadem i stosunkiem białka do kreatyniny,
  • badanie bakteriologiczne moczu,
  • badanie krwi – profil diagnostyczny, rozszerzony (morfologia, biochemia rozszerzona z jonogramem), w zależności od przypadku hormony tarczycy,
  • przeglądowe badanie USG (układ moczowy)
  • przeglądowe badanie RTG (układ moczowy i kostny)

Problemy zewnętrzne, przestrzenne:

Po diagnostyce weterynaryjnej i wykluczeniu że zachowanie brudzenia w domu, załatwiania się poza kuwetą nie wynika ze stanu zdrowia powinniśmy przyjrzeć się kuwecie kociej oraz jej otoczeniu.

  • kuweta płaska i otwarta – kuweta powinna być min. dwukrotnie dłuższa i szersza niż długość i szerokość kota który z kuwety korzysta,
  • żwirek powinien być używany jaki jest preferowany przez kota, nie taki jaki jest preferowany przez człowieka, ilość żwirku to 2-3 cm średnio na kota, żwirku nie może być zbyt mało żeby przykryć odchody ani za dużo by kot nie grzązł w żwirku,
  • skojarzenie kuwety – jeśli kot wcześniej chorował i zaczął unikać kuwety może być konieczność wymiany jej na nowy typ, inny kształt lub zachodzi konieczność zmiany umiejscowienia kuwety,
  • wpływa relacji kota z otoczeniem – nerwy, strach, dyskomfort psychiczny – wynikający z wrażeń, bodźców i doświadczeń

Problemy behawioralne:

Podstawową zasadą jest jest fakt że najpierw wyklucza się stan zdrowia a następnie patrzy się na zaburzenia behawioralne, gdyż to właśnie często stan zdrowia fizycznego wpływa na zachowanie i to jest główne oddziaływanie. Oczywiście zdarzyć się może także że kot cierpi na zaburzenia behawioralne – choćby zespół zaburzeń neurologicznych – w wyniku których są problemy z kontrolowaniem zwieraczy i następuje wypróżnianie lub nietrzymanie moczu i występuje brudzenie całej przestrzeni po której porusza się zwierzę. 

Generalna zasada dotycząca kuwet polega na tym że każde zwierzę powinno posiadać jedną kuwetę dla siebie. Ogólna zasada mówi o ilości kuwet na daną grupę rodzinną – ale to wymaga posiadania realnej wiedzy ile mamy grup rodzinnych w domu. Zdarzają się przypadki czterech kotów używający jednej ogromnej kuwety, ale także sytuację gdy są cztery koty i wymagane jest cztery a nawet sześć kuwet.

Kuweta powinna być sprzątana minimum raz dziennie, opróżniana z moczu oraz kału. Oraz regularnie dosypywany świeży żwirek. Koty są zwierzętami czystymi i jeśli uznają że w kuwecie jest zbyt brudno – zapewniam że pojawi się mocz poza kuwetą. Oczywiście pojedynczy mocz poza kuwetą nie jest niczym tragicznym, należy go zwyczajnie posprzątać. Jednak jeśli pojawi się więcej niż dwa razy – zabieramy kota do lekarza na diagnostykę.

Metody pobierania próbki moczu

Rekomendujemy pobieranie moczu przez lekarza weterynarii w gabinecie poprzez poprzez nakłucie pęcherza moczowego. Taki mocz jest sterylny i nadaje się do przeprowadzenia z miejsca badania bakteriologicznego.

Nie rekomendujemy “wyciskania pęcherza” gdyż istnieje duże ryzyko pęknięcia pęcherza. Nie rekomendujemy stosowania cewnika, chyba że doszło do zatkania pęcherza i konieczne jest jego mechaniczne przepychanie za pomocą cewnika. Często dochodzi do zanieczyszczenia próbki.  Do ogólnego badania moczu (bez posiewu) może nadawać się mocz łapany ze środka strumienia, czy zebrany z pojemnika podstawionego pod ogon/kuwety ze żwirkiem do pobierania, do której kot się załatwił. Od pobrania moczu do badania mocz powinien trafić od 1 do 3 godzin do laboratorium.

Leave a Reply

Close Menu

Cześć, tu Mieszko. Mam nadzieję że ciekawych rzeczy dowiesz się na moim blogu.

Masz wątpliwości? Masz pytania? Skontaktuj się z moim zespołem.

Pisz na kontakt@kocie-porady.pl