Ropomacicze – konsekwencja braku kastracji

Ropomacicze jest wywołane nadmiernym gromadzeniem się w macicy wydzieliny gruczołowej, która staje się pożywką dla bakterii. Gdy ulegnie zakażeniu, pojawia się ropa. To bardzo niebezpieczna choroba. Bardzo szybko dochodzi do zatrucia organizmu toksynami bakterii, które upośledzają działanie wątroby, nerek i serca. W przypadku pęknięcia macicy i wylania się jej zawartości, dodatkowo powstaje ryzyko zapalenia otrzewnej. Jeśli szybko nie udzielimy kotce pomocy lekarskiej, zwierzę umiera. We wczesnym stadium możliwe jest leczenie farmakologiczne, jednak główną metodą jest usunięcie macicy i jajników. Siłą rzeczy na chorobę tą cierpią tylko kotki. Wyróżnia się 2 rodzaje ropomacicza: otwarte i zamknięte.

 

Wystąpieniu ropomacicza sprzyjają:
– niekorzystny cykl rozrodczy,
– zbyt długie stosowanie antykoncepcji hormonalnej lub stosowanie ich podczas rujki,
– stosowanie środków wczesnoporonnych,
– ciężkie porody,
– wiek zwierzęcia (powyżej 5 lat).

 

W jaki sposób dochodzi do zachorowania?
Główną przyczyną jest zaburzenie równowagi hormonalnej, która powoduje nadczynność gruczołów macicznych. Do takiego rozregulowania może dojść np. w wyniku długotrwałego stosowania środków antykoncepcyjnych, wczesnoporonnych i po ciężkich porodach. Duże znaczenie ma też wiek zwierzęcia – starsze kotki chorują częściej.

 

Objawy – początkowo możemy nie zauważyć, że z kotką dzieje się coś niepokojącego. Stopniowo w macicy zbiera się ropa i dopiero po pewnym czasie (nawet po kilku tygodniach) zaobserwujemy wymioty, apatię, powiększony brzuch, zwiększone pragnienie i nadmierne oddawanie moczu, brak apetytu i wyciek z pochwy.
Objawy ropomacicza otwartego:
– wypływ wydzieliny (zwykle gęstej, koloru kremowego, czasem cuchnącej) z dróg rodnych, choć może ona niekiedy nie występować,
– zwiększone pragnienie i nadmierne wydalanie moczu,
– apatia, osowiałość, osłabienie,
– powiększony brzuch,
– zmniejszenie lub brak apetytu,
– wymioty.

Objawy ropomacicza zamkniętego:
– wzmożone pragnienie,
– objawy silnego zatrucia,
– śmierć zwierzęcia.

 

Zapobieganie – tylko w jednym przypadku mamy stuprocentową gwarancję, że nasza kotka nie zachoruje na ropomacicze: jeśli jest wykastrowana. Chociaż środki hormonalne znacznie zwiększają ryzyko zachorowania, ich unikanie nie gwarantuje, że uda nam się uchronić zwierzę przed chorobą.

 

Źródło:

http://twojezwierzaki.org/artykul/176/ropomacicze-choroby-kotow/

http://www.vetopedia.pl/article86-1-Ropomacicze.html


Tagged: ,


Zawodowo zajmuję się profesjonalną opieką nad zwierzakami w ich domach, zajmuje się doradztwem behawioralnym oraz konsultacjami żywieniowymi. Prywatnie opiekun/koci ojciec Czarka i Sue, oraz Kici.


Mieszko Eichelberger | 2014 - 2016 | 511 190 806 | [email protected]

%d bloggers like this: